Wat is Grappa? Nadat de druiven geperst zijn en het edele vocht de weg naar wijn opgaat, kan men de restanten van de druiven laten gisten en hieruit alcohol distilleren. In ambachtelijke distilleerderijen wordt de droesem het volgende oogstseizoen zelfs als brandstof gebruikt en de as vormt nadien een ideale meststof voor de wijnranken: een milieuvriendelijkere procedure is nauwelijks denkbaar, alles wordt letterlijk opgebruikt. Het distillaat dat overblijft - maar later ook weer verbruikt wordt - heet "grappa". De naam grappa komt van "grappolo" wat druiventros betekent. Zoals whisky was grappa in de eerste plaats een drank voor arme mensen, de dagelijkse miserie moest vergeten worden aan de hand van Dionysos, de god van de roes. Vandaag de dag dient men over een goedgevulde beurs te beschikken om regelmatig grappa te drinken: men moet rekening houden met 20 euro voor een deftige fles en de prijs kan oplopen tot 250 euro voor de zeldzamere varianten. Oorspronkelijk maakte men vooral in het noorden van Italië grappa, de stad Bassano in Veneto zou de bakermat van de grappacultuur zijn. De toename van de vraag heeft tot een geweldige "grappaboom" geleid en het aantal merken en producenten over heel Italië valt niet meer te overzien. Er is voor elk wat wils: gaande van het harde, clandestiene, naamloze goedje dat u via via kon bemachtigen tijdens een rondreis ten velde (maar dat alleen lekker is omwille van de leuke herinneringen die eraan kleven), tot het exquise flesje dat op een werkelijk speciale gelegenheid wacht. Wat bepaalt de smaak van grappa? Allereerst de druivensoort en de kwaliteit van de most. Ook de houtsoort van het vat waar de grappa gerust heeft (meestal twee tot vier jaar), bepaalt smaak en kleur: een vat van kerselaar geeft een zoete smaak, een eiken vat geeft de grappa een scherpe en vinnige toets. Toch is er veel discussie over de noodzaak tot vatrijping. Als algemene stelregel kunnen we aanhouden dat een jonge grappa fris gedronken mag worden en een oudere grappa kamertemperatuur en wat ademruimte verdient. Ook de hand en het inzicht van de maker zijn ontzettend belangrijk. Zo heeft het vakmanschap van Romano Levi, een producent uit Piemonte, mythische proporties aangenomen. Eens de fles geopend wordt, ledigt u deze best binnen de drie maanden vermits de fruitige aroma's met de tijd vervliegen. Als alles goed zit is grappa een fijne digestief en de alomtegenwoordige appreciatie voor dit edele product is meer dan gerechtvaardigd. Eén ding moet u wel onthouden: vermijdt de gade van Romeo als u een tragedie wil vermijden.